Występują 2 zęby trzonowe. Uistiti przystosowane są do drążenia w korze celem dostania się do wydzielin roślin. Palce kończą się pazurami poza paluchem.
Genetyka Niektóre dane, związane z polifiletyzmem na drzewach filogenetycznych, wskazują na introgresję z Mico munduruku i uistiti parańską.
Systematyka Gatunek opisany został jako Mico leucippe przez Oldfielda Thomasa w 1922 roku, z Brazylii, z Pimentalu u ujścia Rio Jamanxim na prawym brzegu Rio Tapajós. Jednakże pół wieku później Hershkovitz uznał go za podgatunek uistiti srebrzystej w rodzaju uistiti (Callithrix). Obecnie jednak uistiti biała dalej figuruje jako odrębny gatunek, umieszczany w rodzaju Mico.
Kreatorzy Mico munduruku zaprezentowali następujący kladogram (uproszczono):
Uistiti biała i uistiti parańska są w nim parafiletyczne, wynik ten wynikać może z przeszłej introgresji.
Tryb życia Pazurkowcowate żyją w grupach liczących od 4 do 15 osobników. Grupa taka zajmuje obszar od 10 do 40 ha, jego powierzchnia zależy od dostępności pokarmu i roślinności. W grupie tylko jedna samica przystępuje do rozrodu. Po ciąży matka rodzi bliźnięta. Długość pokolenia trwa 6 lat.