Wilhelm Friedrich Boger (ur. 19 grudnia 1906 w Zuffenhausen, zm. 3 kwietnia 1977 w Bietigheim-Bissingen) – niemiecki zbrodniarz nazistowski, członek załogi obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau i SS-OberscharführerZdegradowany ze stopnia SS-Hauptsturmführer..
Życiorys W 1929 r. wstąpił NSDAP (nr identyfikacyjny 153652) i SA, a w 1930 do SS (nr identyfikacyjny 2779). W 1933 roku, po wstąpieniu do SS, został powołany do policji pomocniczej. W roku 1937 dostał awans na stanowisko komisarza kryminalnego, a w 1939 przeniesiony do regionalnej placówki Gestapo w Ciechanowie„Oświęcim w oczach SS”, KAW, Warszawa 1985, , s. 263–264..
Po rozpoczęciu II wojny światowej Boger pełnił funkcję szefa Gestapo w Ostrołęce (okupowana Polska). 1 grudnia 1942 został skierowany do Auschwitz i pełnił tam służbę jako członek personelu obozowego. Do stycznia 1945 był funkcjonariuszem Wydziału Politycznego (Politische Abteilung) Gestapo sprawując między innymi stanowisko zastępcy szefa Maxa Grabnera. Boger, jeden z największych katów obozowych, otrzymał od więźniów przydomek „Krzycząca Śmierć”. Wiązało się to zarówno z jego sadyzmem, jak i faktem, że nieustannie krzyczał na swoje ofiary. Był głównym specjalistą od tortur i przesłuchiwań w Oświęcimiu. To on był twórcą osławionego narzędzia tortur, tzw. „huśtawki Bogera”.