Istrate Micescu (ur. 22 maja 1881 w Ploeszti, zm. 22 maja 1951 w Aiudzie) – rumuński prawnik, polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych (1937-1938), minister sprawiedliwości (1939-1940).

Życiorys Był drugim z pięciorga dzieci profesora Uniwersytetu Bukareszteńskiego Nicolae Micescu i Marii z d. Rădulescu. Podjął studia prawne i filologiczne na Uniwersytecie Bukareszteńskim, ale po jednym semestrze wyjechał na studia prawnicze w Paryżu, które w 1906 ukończył obroną pracy doktorskiej. Po powrocie do kraju pracował w Izbie Adwokackiej w Argeș, a następnie w Ilfovie. W 1907 przeniósł się do Bukaresztu. Od roku 1912 prowadził zajęcia z filozofii prawa i prawa cywilnego dla studentów Uniwersytetu Bukareszteńskiego. W czasie I wojny światowej walczył w stopniu porucznika, w bitwie pod Mărășești został ranny.

W 1918 wstąpił do Partii Narodowo-Liberalnej, a w 1920 uzyskał mandat do parlamentu, w którym zasiadał przez kolejne trzy kadencje. W 1931 został wybrany wiceprzewodniczącym parlamentu. Reprezentował Rumunię w czasie obrad Małej Ententy.