Po II wojnie światowej władze radzieckie planowały rozbiórkę cerkwi. Ostatecznie jednak w 1954 r. obiekt został przekazany wspólnocie staroobrzędowej (lipowanom), jako rekompensatę za świątynię tego obrządku, która została zniszczona podczas poszerzania Centralnego Promienia (ob. bulwar Grigore Vieru). Nowi gospodarze obiektu dobudowali od strony przedsionka dwa odrębne wejścia dla mężczyzn i kobiet. Dom parafialny przy świątyni stał się od 2005 r. siedzibą staroobrzędowego biskupa kiszyniowskiego i całej Mołdawii. Cerkwi nadano też nowe wezwanie Opieki Matki Bożej.
W 1993 r. obiekt otrzymał status pomnika historii.
Architektura Cerkiew Măzărache została wzniesiona na planie trójkonchowym. Posiada jedną wydłużoną nawę i dwie boczne półkoliste absydy boczne oraz półkoliście zamknięte pomieszczenie ołtarzowe, a także dobudowany w XIX w. przedsionek na planie kwadratu. Budowla jest orientowana. Nad przedsionkiem położona jest dwukondygnacyjna dzwonnica. Dekoracja zewnętrzna cerkwi ogranicza się do fryzu poprowadzonego poniżej gzymsu.
Przypisy
Mazarache Kiszyniów