Przy legitymacji Laudańscy podali za swój herb Jastrzębca. Niektórzy przedstawiciele rodu pieczętowali się jednak herbem własnym, który można uznać za odmianę Jastrzębca. Przedstawia on podkowę i przechodzący przez nią miecz lub krzyż, a pod nią półksiężyc. Herb ten przedstawił Wiktor Wittyg na podstawie pochodzącej z 1798 roku pieczęci Grzegorza Laudańskiego, ziemianina ze Żmudzi. Używał go także Antoni Laudański, pisarz grodzki rosieński w 1797 roku, rotmistrz kawalerii narodowej i pisarz grodzki żmudzki w 1798, wreszcie prezydent Sądu Głównego w departamencie 2 guberni wileńskiej w 1816.
Istnieli także Lawdańscy herbu Zagłoba.
Znani przedstawiciele
Piotr Steygwiłł-Laudański (zm. 1681) – oboźny upicki, elektor Jana III Sobieskiego. Stanisław Stejgwił-Laudański (żył w XVII w.) – stolnik brzeskolitewski i podstoli wendeński, kilkukrotny poseł.
Przypisy
Bibliografia
!