Wśród nich były budynek Sądu Okręgowego w Kiszyniowie, nowe szpitale, Muzeum Ziemstwa, dom inwalidów wojennych na Ryszkanowce z kaplicą, sala koncertowa (nie przetrwała) oraz ratusz, oddany do użytku w 1901 r.. Szmidt przeznaczał miejskie fundusze na rozwój kiszyniowskich szkół ogólnokształcących i zawodowych Zdecydował o uruchomieniu w Kiszyniowie pierwszej linii tramwaju konnego. Zainicjował budowę pomnika Aleksandra Puszkina. Władał, oprócz ojczystego języka niemieckiego oraz języka rosyjskiego, także językiem rumuńskim i interesował się kulturą mołdawską.
Karl Szmidt odszedł ze stanowiska burmistrza Kiszyniowa w 1903 r., wstrząśnięty pogromem kiszyniowskim. Podczas napaści na kiszyniowskich Żydów przechowywał w swoim domu kilka rodzin żydowskich, a następnie organizował zbiórkę funduszy dla ofiar przemocy. Do 1908 r. pozostawał honorowym sędzią pokoju i członkiem zarządu Towarzystwa Kredytowego w Kiszyniowie. Do końca życia angażował się w działalność charytatywną, wspierając stołówki dla ubogich. Zmarł w Kiszyniowie i został pochowany na wielowyznaniowym Cmentarzu Centralnym, w kwaterze ewangelicko-augsburskiej. Jego grób został zniszczony, gdy władze radzieckie postanowiły zlikwidować tę część cmentarza i zbudować kino im. 40 lat Komsomołu.