Fiasko konstrukcji Blériota 67 zmusiło Louisa Blériota do przeprojektowania bombowca z pomocą inżyniera o nazwisku Touillet. Zachowano ogólny układ poprzednika: kadłub umiejscowiony pomiędzy dwoma skrzydłami, na których znajdowały się centralnie zgrupowane silniki (dwa na górnym i dwa na dolnym płacie). Znacznie powiększone zostały wymiary płatowca, a do jego napędu użyto silników widlastych o mocy 162 kW (220 KM) każdy. Identycznie jak w Blériocie 67 zaprojektowano usterzenie, składające się z podwójnych sterów wysokości i trzech sterów kierunku (później zrezygnowano ze środkowego steru kierunku i prototyp otrzymał dwie płetwy sterowe).
Prototyp bombowca o oznaczeniu Blériot 71 został poważnie uszkodzony 15 maja 1918 roku na lotnisku , podczas awaryjnego lądowania samolotu Breguet 14B1. W wyniku zderzenia złamany został kadłub bombowca i prawdopodobnie nigdy go już nie naprawiono, gdyż do produkcji seryjnej trafiły konkurencyjne samoloty Farman F.50 i Caudron C.23.