znajdywane były m.in. w paździorku ciemnym, wykwicie piankowatym i Enteridium lycoperdon. Osobniki dorosłe spotykane są także w butwiejącym drewnie, ściółce i pod odstającą korą, zwłaszcza w okresie zimowej hibernacji.
Przedstawiciele rodzaju występują na wszystkich kontynentach i we wszystkich krainach zoogeograficznych Starego Świata. Na zachodzie Palearktyki stwierdzono trzy gatunki, z których dwa obecne są także w Polsce (zobacz: Sphindidae Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1821 roku w publikacji Pierre’a F.M.A. Dejeana z autorstwem przypisanym Danielowi Zieglerowi i pod zawierającą literówkę nazwą Arpidiphorus, skorygowaną w 1826 roku przez Johanna Sturma. Nazwa Aspidiphorus wywodzi się z greki i oznacza „niosącego tarczę”. Gatunkiem typowym została Nitidula orbiculata.
Do rodzaju tego zalicza się 30 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Sphindidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1821 roku