Cystydy bardzo liczne i dobrze widoczne pod soczewką, mniej lub bardziej wystające, cylindryczne, tępe, raczej grubościenne, o długości 70–150 µm lub nawet więcej, o szerokości 12–15 µm, podzielone na 4 do 7 lub 8 komórek, inkrustowane żółtawą, żywiczną i ziarnistą substancją. Podstawki wąsko maczugowate, 15–25 × 4–5 µm, 4-zarodnikowe. Bazydiospory allantoidalne, cienkościenne, gładkie, 4–5 × 1,5–2 µm, nieamyloidalne, niecyjanofilne.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie Odonticium septocystidiata w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce po raz pierwszy jego stanowiska podali w 2022 r. Eugeniusz Jurczenko i Marek Wołkowycki w Puszczy Białowieskiej (jako Odonticium septocystidiatum).
Saprotroficzny grzyb kortycjoidalny. Występuje na martwym drewnie drzew liściastych: topola osika Populus tremula, lipa Tila, wiąz Ulmus, klon Acer, brzoza Betula, tulipanowiec Liriodendron, rzadko na roślinach nagonasiennych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarniaki