Stanisław Furmanek (ur. 26 maja 1900, zm. 3 kwietnia 1943) – polski „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Życiorys W trakcie II wojny światowej Stanisław Furmanek, rolnik, mieszkał z żoną Stefanią (z d. Wołowiec) i pięciorgiem dzieci we wsi Daleszyce w powiecie kieleckim. Oprócz gospodarstwa Furmanek był właścicielem sklepu z kiełbasami, który znajdował się naprzeciw piekarni Baili Szlamy. W 1941 r. Niemcy zniszczyli zapasy mąki żydowskiej rodziny oraz zabrali im wszystkie meble i artykuły gospodarstwa domowego. Wówczas z pomocą przyszedł Stanisław, oferując żywność i ubrania. Dzięki pomocy Furmanka Szlamowie mogli pozostać w swoim domu do 1942 r., kiedy to nakazano miejscowym Żydom opuścić wieś i zgłosić się na wysiedlenie. Po raz kolejny z pomocą przyszedł Furmanek, przekazując całą rodzinę Szlamów swojemu znajomemu we wsi Raków. Za sprawą donosu (granatowa policja zawiadomiła żandarmerię niemiecką, że w Daleszycach z 615 Żydów pozostała jedynie połowa), został on aresztowany 28 września 1942 r. (zgłosił się na ochotnika do bycia zakładnikiem) i osadzony w więzieniu w Kielcach za pomoc Żydom, a następnie zamęczony na śmierć. Jego nazwisko podał Niemcom przewodniczący lokalnego Judenratu.