Oprócz wspólnych zapożyczeń wyrazowych w językach europejskich (por. latynizmy: pol. kultura, niem. Kultur, ang. culture) mamy też do czynienia z zapożyczeniem morfemów, por. sufiksy: -ismus (z łaciny), -age (z francuskiego), -ing (z angielskiego). Jedną z przyczyn unifikacji słownictwa jest wspólnota doświadczeń związana z podobnym środowiskiem geograficznym i przyrodniczym. Stąd zbliżone obrazy metaforyczne ukryte w nazwach roślin, jak: słonecznik, niem. Sonnenblume, ang. sunflower – wszędzie tu następuje łączenie słonecznika ze słońcem. Można więc mówić o europeizmach, czyli internacjonalizmach wspólnych dla obszaru Europy (częściowo też dla Ameryki).
Przykłady europeizmów w językach o różnym pochodzeniu Przykłady internacjonalizmów i jednocześnie europeizmów wyrazowych dla języków: polskiego, niemieckiego i fińskiego (tutaj dla uproszczenia podane są tylko przykłady z fińskiego): kaakao, kahvi (kawa), kaviaari, kefiiri, konjakki; karppi, kenguru, kirurgi, klassinen (klasyczny), komendantti, konsuli; kajakki, kassa, kilogramma, kilometri, kioski, klinikka; kongressi, krittiiki, kriittinen (krytyczny).krokotili;