Obok Alexandru Plămădeali, Auguste'a Baillayre'a, Pawła Szylingowskiego, M. Cogana była jedną z najważniejszych postaci życia artystycznego w Besarabii. Ten krąg twórców związanych z Kiszyniowem starał się zaszczepiać na besarabskim (mołdawskim) gruncie najnowsze europejskie trendy w sztuce.

W okresie międzywojennym, gdy Kiszyniów wraz z całym regionem stał się częścią państwa rumuńskiego, pozostała w mieście i kontynuowała działalność artystyczną, chociaż wystawiała znacznie mniej swoich prac. Jej obrazy były eksponowane na wystawach Towarzystwa Miłośników Sztuk Pięknych oraz Towarzystwa Sztuk Pięknych Besarabii, po raz ostatni w 1939 r. W tym też roku przekazała część swoich dzieł galerii w Kiszyniowie.

W ostatnich latach życia ciężko chorowała, uległa paraliżowi. Zmarła w 1942 r. w Kiszyniowie. Jej dom i pracownia przy dzisiejszej ul. Vasile Alescandri 75 przez dwa kolejne lata pozostawały porzucone, przez co najcenniejsze dzieła artystki najpewniej zaginęły. Pozostałymi obrazami zaopiekował się dopiero po wojnie Aleksiej Wasiljew, nowy przewodniczący Związku Malarzy Mołdawskiej SRR, który w 1941 r. zdążył osobiście poznać malarkę On też przekazał ocalałe prace do Muzeum Sztuk Pięknych w Kiszyniowie (obecnie Narodowe Muzeum Sztuki Mołdawii).