Rzeczpospolita Babińska – obraz Jana Matejki wykonany techniką olejną na płótnie w 1881 roku. Obraz przedstawia epizod z dziejów kulturalnych Polski, a mianowicie spotkanie grupy towarzysko-literackiej Rzeczpospolita Babińska. Obecnie dzieło znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
Klub „Rzeczpospolita Babińska” Ugrupowanie Rzeczpospolita Babińska zostało utworzone w drugiej połowie XVI wieku za panowania Zygmunta II Augusta, z inicjatywy dwóch kalwinów – Stanisława Pszonki i Piotra Kaszowskiego. Utworzone przez nich środowisko twórców miało progresywny charakter. Wyznanie religijne uczestników nie było poddawane osądowi, a zamiast religijnej żarliwości liczyła się wolność religijna. Członkami byli szlachcice z ziemi lubelskiej, którzy dzielili pogodny humor założycieli. W spotkaniach grupy uczestniczyły także znamienite osobistości, jak Jan Kochanowski, Mikołaj Rej czy Jan Andrzej Morsztyn. Miejscem spotkań był pałac w Babinie. Poprzez humor i dowcip członkowie mogli liczyć również na „awans” w strukturze politycznej Rzeczypospolitej Babińskiej, jako że założyciele lubili nadawać tytuły za komiczne przechwałki i opowieści. Babińczycy wyśmiewali faktyczny porządek polityczny w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Pojawiali się babińscy hetmani, arcybiskupi, wielkorządcy, urzędnicy szlacheccy, senatorzy i łowczy.