Architektura mały|Gmach Urzędu Miejskiego (lata 30. XX wieku) Gmach znajdował się w centrum północnej pierzei przyrynkowej. Posiadał też prostopadłe do Rynku skrzydło sięgające obecnej ulicy Królowej Jadwigi. Stylistycznie nawiązywał do form dojrzałego renesansu, z twórczości Palladia. Była to budowla unikatowa na Śląsku. Brakowało w niej form typowych dla kanonu niemieckich ratuszy, co przypuszczalnie było spowodowane chęcią „niekonkurowania” z budynkiem ratusza w centrum Rynku. Uwagę skupiono głównie na wymiarze reprezentacyjnym, a nie funkcjonalnym.
Był to obiekt trójkondygnacyjny, z szeroką na około 25 m asymetryczną fasadą zwieńczoną balustradą. W parterze w szerszej części zostało umieszczone reprezentacyjne wejście, a elewację drugiej i trzeciej kondygnacji tworzyły ciągi okien ujętych pomiędzy zdwojone pilastry. W parterze w drugiej części fasady zaprojektowano bramę przejazdową, analogiczną do bramy w kamienicy bloku śródrynkowego. Nad belkowaniem wznosiła się na wysokość dwóch kondygnacji trójarkadowa loggia ze zdwojonymi kolumnami, przylegająca do sali posiedzeń Rady Miejskiej, zastępując tradycyjny dla ratuszy balkon.