wznawiając ją w latach 1937–1938 w polskim zespole objazdowym we Francji.

Jako aktorka zazwyczaj występowała w repertuarze romantycznym, grając postacie takie jak m.in.: Laura („Kordian”), Maryla („Dziady”), Judyta („Ksiądz Marek”), Gwinona („Lilla Weneda”). Ponadto występowała jako: Aza („Chata za wsią”), Rowena („Złoty wiek rycerstwa”), Krasawica („Bolesław Śmiały”).

Od 1924 uczyła dykcji i gry scenicznej w Oddziale Dramatycznym przy Konserwatorium Muzycznym, a od 1932 wykładała na Wydziale Sztuki Aktorskiej w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej, którego w 1936 została kierowniczą. Ponadto publikowała na łamach czasopisma „Teatr Ludowy” Jędrzeja Cierniaka oraz pisywała artykuły i wykładała na kursach dla instruktorów ruchu amatorskiego.

Podczas II wojny światowej działała w Tajnej Radzie Teatralnej oraz była kierowniczką podziemnego PIST, na którym jednocześnie wykładała. Po upadku powstania warszawskiego wyjechała do Krakowa, gdzie do stycznia 1945 była zaangażowana w tajne nauczanie. Od marca 1945, decyzją Ministerstwa Kultury i Sztuki została powołana na stanowisko wizytatora szkół teatralnych z ramienia Departamentu Teatru.