Dyplom lekarza uzyskał w 10 sierpnia 1914 roku we Wrocławiu.

Po studiach rozpoczął pracę jako asystent w Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Pod koniec 1917 roku m.in. z inicjatywy Emila Cyrana i Maksymiliana Wilimowskiego założono Towarzystwo Oświaty na Śląsku im. św. Jacka. 15 grudnia 1917 roku został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego, gdzie służył jako lekarz w szpitalach polowych na froncie zachodnim. Po demobilizacji 1 grudnia 1918 roku powrócił do Wrocławia. Tam 3 maja 1919 roku uzyskał stopień doktora medycyny.

Okres powstań śląskich i lata międzywojenne mały|lewo|250px|Zdjęcie członków Polskiego Komisariatu Plebiscytowego z około 1921 roku; Maksymilian Wilimowski stoi pomiędzy siedzącymi przed nim na drugim i trzecim miejscu od prawej strony Kazimierzem Niegolewskim i Maksymilianem Hanke

10 maja 1919 roku został zmuszony wraz z innymi Polakami do opuszczenia Uniwersytetu Wrocławskiego, po czym udał się do Poznania i tam wstąpił do Wojska Wielkopolskiego, otrzymując stopień lekarza kapitana.