mały|Worek z dojrzałymi zarodnikami Ascobolus carbonarius P. Karst. – gatunek grzybów z rodziny rzutkowatych (Ascobolaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ascobolus, Ascobolaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1871 r. Petter Adolf Karsten na glebie w Finlandii i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna. Synonimy: Ascobolus atrofuscus W. Phillips & Plowr. 1874 Ascobolus atrofuscus var. pruinosus Boud. 1878. Gatunkowa nazwa naukowa pochodzi od łacińskiego słowa „carbon” oznaczającego „węgiel” i nawiązującego do miejsca występowania tego grzyba – na wypaleniskach.
Morfologia Askokarp typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle w grupach, beztrzonowe, o średnicy 2–5 mm. Początkowo niemal kuliste, potem wyraźnie miseczkowate, w końcu spłaszczone. Powierzchnia zewnętrznażółto-zielona, potem żółta, z wiekiem staje się bardziej brązowawa, w końcu czarnobrązowa, delikatnie oprószona lub łuskowata. Brzeg początkowo drobno karbowany, w końcu prawie gładki i tępy. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) żółtozielona, z wiekiem bardziej brązowawa, usiana czarnymi, wystającymi końcówkami dojrzałych worków, w końcu prawie czarna. Hymenium o grubości 180–250 µm.