Król i królewna nie chcieli jednak, żeby królewna poślubiła zwykłego byłego żołnierza. Król obiecał królewnie, że rozwiąże ten problem.

Wezwał sześciu towarzyszy i zaprosił ich na ucztę. Zaprowadził ich do komnaty, gdzie zastawiony był wspaniały stół z jedzeniem. Kiedy towarzysze tam weszli ucztować, król kazał zamknąć żelazne drzwi i rozpalić pod podłogą wielki ogień. Sześciu towarzyszom czując gorąco i nie mogąc się wydostać zrozumiało, że wpadli w pułapkę. Wtedy mężczyzna z czapką na uchu założył ją prosto. W wyniku tego w komnacie zapanowało takie zimno, że potrawy poczęły zamarzać na półmiskach.

Król spostrzegł, że jego plan się nie powiódł. Wezwał więc byłego żołnierza i obiecał mu dużo złota jeżeli zrezygnuje z małżeństwa z jego córką. Ten oświadczył, że spełni wolę króla jeśli dostanie tyle złota, ile uniesie jego sługa. Obiecał przybyć po złoto za dwa tygodnie. W tym czasie przygotował ogromnych rozmiarów worek, który niósł ze sobą ten towarzysz wyrywający drzewa w lesie. Okazało się, że całe złoto z królestwa nie wypełniło worka, który siłacz bez problemu zarzucił na plecy.