u podgatunku S. b. pusillus punktowanie między tymi plamami jest ciemne, a u podgatunku nominatywnego jasne lub zupełnie nieobecne. Odnóża mają jasny kolor z ciemnymi plamami i punktami na udach oraz drobnym, ciemnym punktowaniem goleni. Spód ciała jest żółty z obfitym, ciemnym punktowaniem. Samica ma szczyt odwłoka zaokrąglony, nie zaś wydłużony i zaostrzony jak u oczatnicy półksiężycowej. U samca podgatunku nominatywnego tylna krawędź kapsuły genitalnej cechuje się wcięciem małym i trójkątnym wcięciem pośrodku, zaś u samca podgatunku S. b. pusillus wykrojeniem szerokim i półokrągłym.

Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla ciepłe, nasłonecznione stanowiska otwarte, w tym murawy, polany i stoki. Zarówno larwy jak i postacie dorosłe są fitofagami ssącymi soki z przedstawicieli jasnotowatych i trędownikowatych. Do ich roślin żywicielskich należą: dąbrówki, dziewanny, ożanki, przetaczniki, szałwie i trędowniki. Aktywne osobniki spotyka się od kwietnia do października. Postacie dorosłe nowego pokolenia pojawiają się od sierpnia i są stadium zimującym.