Zasiedla także lasy w bezpośrednim pobliżu siedzib człowieka.
Pazurkowcowate żywią się owocami, kwiatami, nektarem, gumami i sokami roślinnymi, lateksem, bezogonowymi, jaszczurkami, owadami, pająkami, ślimakami. Tak i uistiti parańska spożywa niewielkie owoce, nektar, gumy i niewielką zdobycz.
Zagrożenia i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów (IUCN) został zaliczony do kategorii LC (gatunek najmniejszej troski). IUCN dokonało oceny po raz pierwszy w 2003, zaliczając gatunek do kategorii LC. 5 lat później wyrażono jednak wątpliwość wynikającą z braku wystarczających danych (DD), by w 2018 wrócić do LC. Uzasadnia się to szerokim zasięgiem występowania. Trend populacyjny jest nieznany. Niemniej gatunek lokalnie występuje pospolicie. Niekorzystny wpływ wywiera na niej niszczenie środowiska, w tym wyręb lasów z przekształcaniem ich w plantacje soi, ale też pastwiska czy inne uprawy. Buduje się też drogi i tamy. Raczej nie poluje się na nie, aczkolwiek niekiedy służą jako zwierzęta domowe.
Gatunek obejmuje Załącznik II CITES. Zamieszkuje on tereny chronione, jak Park Stanowy Cristallino, Kuruáya Indigenous Land, stacja ekologiczna Serra do Cachimbo (a może i Terra do Meio), Sinop Urban Park.
Przypisy
Kategoria:Pazurkowcowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1920 roku