Parafizy nitkowate, proste lub rozgałęzione, septowane, szkliste, o grubości 2–3 μm, w niektórych apotecjach zanurzone w zielonkawo-żółtej substancji. Worki 8-zarodnikowe, szeroko maczugowate, 394–445 × 107–130 μm, z krótkim trzonkiem, o zaokrąglonej górnej części, przed wyzwoleniem zarodników znacznie dłuższe, osiągające długość 690–700 μm. Dojrzałe askospory w dwóch rzędach lub nieregularnie rozmieszczone w workach, o zmiennej morfologii, podłużne do elipsoidalnych, czasami półkuliste, w młodym wieku szkliste, później nabierające fioletowej barwy, ostatecznie o barwie od czerwonej do fioletowobrązowej, gładkie lub z jedną do kilku gutuli, o wymiarach 57,5–62,5 × 30–35 µm, otoczone grubą galaretowatą osłoną.
.Od innych gatunków Ascobolus można go łatwo odróżnić po bardzo dużych askosporach otoczonych wyraźną galaretowatą otoczką.
Zasięg występowania i siedlisko Ascobolus immersus występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Najwięcej jego stanowisk podano w Europie. W Polsce w 2006 r. M.A. Chmiel przytoczyła kilkanaście stanowisk, w późniejszych latach podano następne.
Grzyb koprofilny rozwijający się na odchodach zwierząt roślinożernych. Jest jednym z najczęściej spotykanych grzybów występujących na odchodach zwierząt roślinożernych.
Przypisy
Kategoria:Ascobolaceae Kategoria:Grzyby koprofilne Kategoria:Mykobiota Polski