mały|Worki i askospory na różnych etapach dojrzałości Ascobolus michaudii Boud. – gatunek grzybów z rodziny rzutkowatych (Ascobolaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ascobolus, Ascobolaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1805 r. Jean Louis Émile Boudier na odchodach konia we Francji i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna.

Morfologia Askokarpy typu apotecjum o średnicy 0,8–2,0 mm, początkowo kuliste, później rozszerzające się, występujące w rozproszeniu lub w skupiskach, częściowo zanurzone w podłożu lub na jego powierzchni. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) cytrynowożółta, płaska lub wklęsła, w stanie dojrzałym nakrapiana czarnymi wystającymi końcami worków. Brzeg wyraźny, ząbkowany. Hypotecjum cienkie, zbudowane z wydłużonych komórek. Wewnętrzna część ekscypulum typu tekstura angularis, część zewnętrzna globulosa-angularis, zbudowana z komórek 6,5–15,5 × 7,5–12,5 μm, z włoskami hyfoidalnymi. Worki 8-zarodnikowe, szeroko cylindryczne, z kopulastym wierzchołkiem i krótkimi szypułkami, 159–224 × 20,5–23,7 µm, słabo amyloidalne.