francuski kontyngent wojskowy ostatecznie wycofał się z Bryzgowii.

Do czasu podjęcia decyzji co do przyszłości tej części Fryburga – obszar dawnych koszar, Quartier Vauban, zajmował powierzchnię 38 ha – przyjmowano w zakresie wykorzystania budynków koszarowych następujące tymczasowe rozwiązania: kwaterowanie uchodźców z rujnowanej wojną domową Bośni i Hercegowiny, schronisko dla bezdomnych prowadzone przez Armię Zbawienia, ośrodek dla osób ubiegających się o azyl, przez pewiem czas jeden z domów wynajmowało stowarzyszenie osób niesłyszących. Krótko dzierżawiono prywatnie także należące niegdyś do koszar stajnie przy Adina-Flemmich-Straße, ale dzierżawcy, należący do raczej nobliwych i bogatych kręgów społecznych, czuli się nieswojo w alternatywnej atmosferze ówczesnego Vauban.

Ponieważ sama substancja budynków pod względem technicznym, budowlanym i ekologicznym nie budziła zastrzeżeń, proponowano, by zamiast kosztownej rozbiórki lub wyburzenia, wykorzystywać je po dokonaniu jedynie koniecznej przebudowy na obiekty mieszkalne. W sierpniu 1990 r.