Praca to alfabetyczny zbiór wyrazów i form gramatycznych z zaleceniami ich poprawnego używania, pisowni i wymowy. Zawiera też część poświęconą kategoriom gramatycznym, ich formie i znaczeniu. Wskazane są wyrazy obce i zalecane odpowiedniki w języku polskim. Skrytykowane zostały niektóre germanizmy, m.in.: cuchthaus – mów: dom poprawy, więzienie fajerman – mów: strażnik, pożarowy fechmistrz – mów: nauczyciel szermierki, szermierz frajda – mów: uciecha landszaft – mów: krajobraz stelmach – mów: kołodziej
Passendorfer kwestionował kalki niemieckich zwrotów: jak stary? – wie alt? co ja za to mogę? – was kann ich dafür?
Wątpliwości u autora budziły też zapożyczenia z języków romańskich, w tym z języka francuskiego, m.in.: garderoba – szatnia, odzież rezerwować – zatrzymywać, zachowywać, zastrzegać respekt – uszanowanie, poszanowanie, poważanie, szacunek, wzgląd rezultat – wynik, wypadek, wypływ, skutek
Niemiecki slawista Kai Witzlack-Makarevich po przeanalizowaniu tych książek doszedł do wniosku, że Passendorfer był bardzo umiarkowanym purystą.
Inne prace Passendorfera to m.in.: