Krzysztof Konarski herbu Kolczyk vel Ossoria (ok. 1526 – ok. 1574), dworzanin Zygmunta Augusta, członek Komisji Morskiej.
Pochodził z drobnej szlachty powiatu człuchowskiego, być może z Konarzyn. Rodzina skłaniała się ku kulturze niemieckiej i religii luterańskiej. Brat Krzysztofa, Feliks (zwany też Szczęsnym) dzierżawił starostwa hamersztyńskie (czarneńskie) i białoborskie oraz zapoczątkował świetność rodu Konarskich w Prusach Królewskich.
Krzysztof prawdopodobnie uczył się w Gimnazjum Elbląskim w pierwszych latach jego istnienia. 1543 pojawił się w kancelarii królewskiej jako pisarz. Posłował do regentki Marii w Niderlandach w celu uzyskania od duńskiego króla Chrystiana III swobód handlowych dla poddanych króla polskiego.
Miał prawa do części wsi Sąpolno w okolicy rodowych Konarzyn. 1546 otrzymał pierwsze nadanie od króla w starostwie gniewskim, 1549 wykupił dożywocie we wsi królewskiej Gręblin. Miał zapisaną pensję roczną ze starostwa radzyńskiego. 1551 występował jako dworzanin z prawem utrzymywania 8 koni, co świadczyło o jego wysokiej pozycji wśród urzędników królewskich.