Koprowa Przełęcz (słow. Kôprovské sedlo) – przełęcz w bocznej grani słowackich Tatr Wysokich, łączącej Koprowy Wierch (Kôprovský štít, 2366 m n.p.m.) z Hlińską Turnią (Hlinská veža, 2341 m).

Nazwa używana jest dla całego obniżenia pomiędzy tymi szczytami, w którym wyróżniają się (w kolejności od Koprowego Wierchu): Wyżnia Koprowa Przełęcz (Vyšné Kôprovské sedlo) – położone na wysokości 2148 m n.p.m. (według wcześniejszych pomiarów 2180 m), trawiaste obniżenie, przez które przebiega szlak turystyczny łączący Dolinę Hlińską z Hińczową, Koprowe Czuby (Kôprovský chrbát) – trzy wzniesienia o wysokościach kolejno: 2146 m, 2128 m i 2120 m, Niżnia Koprowa Przełęcz (Nižné Kôprovské sedlo) – najniższe obniżenie (2094 m, według niektórych wcześniejszych pomiarów 2120 m) w postaci wyraźnie zarysowanego siodła, wznoszące się nad kotłem Małego Hińczowego Stawu, pomiędzy Małą Koprową Turnią i Koprowymi Czubami.

Najstarsze informacje dotyczące przejścia przez Koprową Przełęcz pochodzą z sierpnia 1861 roku (wycieczka, w której uczestniczyli: Józef Stolarczyk, Edward Homolacs, Stanisław Homolacs, Władysław Koziebrodzki, Ernest Schauer, Stanisław Wodzicki, Samek, Krzeptowscy, Maciej Sieczka, Jędrzej Wala starszy).