Według Suzukiego „Na początku pierwszego wydania egg często robione były zdjęcia w klubach, a wszyscy robili pozę z trzema palcami wyciągniętymi z dłoni jak w regule Fleminga, więc jako fotograf znudziłem się i zasugerowałem pozę z wyciągniętą ręką”. Jedna z kobiet, która modelowała dla magazynu egg, powiedziała w późniejszych latach, że była prowadzona przez fotografa podczas pozowania.
Popularność Około 1998 roku uznano to za nowy standardowy sposób fotografowania kobiet. Jedna z ówczesnych licealistek powiedziała, że „było to regułą w purikurze i zdjęciach grupowych” i „kiedy jestem fotografowana, często sama to aranżuję”. Jeden z fotografów w tym czasie powiedział również, że często robił zdjęcia w Shibuya i że „wiele dziewcząt robiło eggu-pōzu”. Pęd trendu chwilowo wyprzedził znak pokoju, a wiele dziewcząt przyklejało zdjęcia z pozą robione w porikurze w swoich pamiętnikach i albumach関根康正 編『〈都市的なるもの〉の現在 文化人類学的考察』東京大学出版会、2004年2月20日。 関根 2004, p. 38 (Pod redakcją Yasumasy Sekine, „Urban Nakai's Present: A Survey of Cultural Anthropology”, University of Tokyo Press, 20 lutego 2004. Sekine 2004, s. 38) ISBN 978-4-13-056302-4..