Od 1958 roku Walsh stworzyła wiele scenariuszy, sztuk teatralnych, wierszy, książek i piosenek dla dzieci. Odniosła także sukcesy jako performerka, śpiewając własne piosenki i nagrywając je później na albumach koncertowych, takich jak Canciones para mirar, Canciones para mí czy El País de Nomeacuerdo. Juguemos en el mundo.
Jej twórczość często zawierała ukryte przesłanie polityczne, jak m.in. w piosence El País del Nomeacuerdo, która została później wykorzystana jako piosenka przewodnia w filmie Wersja oficjalna (1985) Luisa Puenzo, wyróżnionego Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
W czasie dyktatury wojskowej w latach 1976–1983 była jej przeciwniczką, a jej piosenka „Oración a la justicia” stała się wtedy hymnem praw obywatelskich. W liście otwartym skrytykowała reżimową cenzurę.
W 1985 roku uzyskała tytuł honorowego obywatela stolicy Argentyny, Buenos Aires, a w 1990 roku otrzymała tytuł Doktora honoris causa na Narodowm Uniwersytecie w Córdobie, a także tytuł wybitnego obywatela prowincji Buenos Aires. W 1994 roku została laureatką Nagrody im. Hansa Christiana Andersena, nagrody przyznawanej przez Międzynarodową Izbę ds.