Po trzech tygodniach został złapany i skierowany w jednym z transportów do obozu pracy. W trakcie transportu zbiegł i powrócił do Warszawy. Co najmniej do końca października 1943 roku ukrywał się w mieszkaniu, które rodzina Okonowskich przygotowywała jako kryjówkę jeszcze przed powstaniem w getcie. Okoliczności śmierci Sewka Okonowskiego pozostają nieznane. W trakcie Holokaustu zginęli wszyscy jego bliscy, z którymi mieszkał w trakcie okupacji, w Warszawie.

Między majem a październikiem 1943 roku, Okonowski spisał w języku polskim swoje okupacyjne wspomnienia. Fragmenty jego wspomnień po raz pierwszy zostały opublikowane w Polsce, w magazynie Świt, w 1961 roku. W 2017 roku jego wspomnienia pt. Pegisza be-Samara. Jomano szel mistater Jehudi be-Warsza ukazały się w Izraelu, w języku hebrajskim, w opracowaniu Noama Rahmilevitsa, zaś w 2020 roku po raz pierwszy zostały opublikowane w całości, w języku polskim w ramach serii wydawniczej Biblioteka Świadectw ZagładyMarta Janczewska – Nota edytorska w Sewek Okonowski – „Aryjskiego Żyda” wspomnienia, łzy i myśli.