Kariera muzyczna Bukartyka początkowo skupiała się na występach solowych, podczas których akompaniował sobie na gitarze akustycznej. W trakcie koncertów w niemal całej Polsce prezentował głównie autorski materiał, m.in. utwory „Mezalians prowincjonalny”, „Ułożeni chłopcy”, „Piosenka dla Wojtka Bellona” (żaden z tych utworów nie doczekał się wydania na płycie).

Pierwszy album Piotr Bukartyk nagrał dopiero w 1997 roku, czyli niemalże dwie dekady po rozpoczęciu kariery. Album nosił tytuł „Szampańskie wersety” i został wydany przez Sony Music Entertainment Poland. Muzyka na płycie znacznie odbiegała od twórczości, z którą Bukartyk był do tej pory kojarzony – krążek zawierał 11 piosenek, będących parodiami znanych nurtów muzycznych. Album przyniósł artyście nominację do Fryderyka w kategorii dance i techno.

W 1998 roku Bukartyk rozpoczął współpracę z zespołem Sekcja. Jej efektem był wydany rok później album zatytułowany „Z głowy”. Stylistycznie oscylował on wokół dosyć tradycyjnie pojmowanego rocka, ale teksty pozostały utrzymane w konwencji pół-poważnej, co można już zaobserwować po samych tytułach kompozycji, jak „Wino proste musi być” czy „Kaszana”.