Od 1917 do 1918 roku uczył śpiewu w szkole muzycznej we Włodzimierzu.

W latach 1918–1934 związany ze sceną Teatru Wielkiego w Warszawie, od 1931 do 1934 roku pełnił tam funkcję dyrektora administracyjnego. W latach 1918–1920 uczył śpiewu w szkole muzycznej prowadzonej przez Towarzystwo im. Fryderyka Chopina. Był jednym z członków założycieli Związku Artystów Scen Polskich, w latach 1920–1924 i 1926–1928 był członkiem jego zarządu. W latach 1934–1936 zajmował się pracą pedagogiczną, jedynie sporadycznie występując na scenie. Podczas II wojny światowej udzielał prywatnie lekcji śpiewu, został ranny w powstaniu warszawskim. Od 1949 roku pracował jako korepetytor przy Zespole Pieśni i Tańca Wojska Polskiego.

Dysponował głosem basowym o rozległej skali. Do jego popisowych ról scenicznych należały m.in. Don Basilio w Cyruliku sewilskim, Rocco w Fideliu, Landgraf w Tannhäuserze, Król Marek w Tristanie i Izoldzie, Pimen w Borysie Godunowie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 124-5-26).

Przypisy