Han Zhangdi, imię publiczne: Zhu, (ur. 57, zm. 9 kwietnia 88 w Luoyangu) – trzeci cesarz Późniejszej dynastii Han, panujący od 5 września 75 aż do śmierci.
Liu Da, który do historii przeszedł jako cesarz Zhang, był synem cesarza Minga i Damy Jia, jednak jeszcze jako niemowlę został adoptowany przez cesarzową Ma. Jako cesarz starał się realizować ideał konfucjańskiego władcy, łaskawego i troskliwego w stosunku do swoich poddanych, czego jednym z przejawów były jego podróże po terytorium cesarstwa, nie mające odpowiednika wśród innych władców Późniejszej dynastii Han. Od najmłodszych lat autentycznie zainteresowany konfucjanizmem wspierał Szkołę Starego Tekstu, przeciwstawiając się naukom zawartym w apokryfach (Chenwei) i „szczegółowych komentarzach”, którymi w międzyczasie obrosły klasyczne księgi. Za jego panowania przeprowadzono ważną reformę kalendarza i kompleksową reformę rytuałów, chociaż ta ostatnia została porzucona niedługo po jego śmierci. W polityce zagranicznej pogodził się ze zniszczeniem przez Xiongnu Generalnego Protektoratu nad Rejonami Zachodnimi, wycofując chińskie wojska, przy czym po tym wydarzeniu wpływy cesarstwa w regionie zaczął stopniowo odbudowywać Ban Chao.