Te podróże składały się na „osiągnięcie nie pobite przez żadnego innego władcę Późniejszych Hanów, które prezentowało obraz władcy troszczącego się o swoich ludzi jak ojciec lub matka”.
Pomimo cesarskiej dobroczynności i dobrej woli widoczne były oznaki przyszłych problemów. W szczególności w połowie lat 80. wzrosły obawy związane z tym, że dochody państwa zdawały się nie wystarczać na wykonywanie koniecznych zadań. Urzędnik Sekretariatu (尚書, shangshu) Zhang Lin zaproponował wprowadzenie państwowego monopolu na handel solą oraz ustanowienie państwowego handlu, tak by kontrolować prywatnych kupców i osiągać zysk dla państwa. Cesarz zaakceptował te sugestie, jednak program spotkał się z oporem konserwatywnych konfucjanistów takich jak Zhu Hui i został porzucony wkrótce po śmierci cesarza. Problem niezdolności cesarskiego rządu do uzyskania części narodowego bogactwa wystarczającej do jego prawidłowego funkcjonowania pozostał zatem nierozwiązany.