Christiaan Huygens ( [], ur. 14 kwietnia 1629 w Hadze, zm. 8 lipca 1695 tamże) – holenderski uczony: matematyk, fizyk teoretyczny i doświadczalny, astronom oraz inżynier-wynalazca. Członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie (ang. Royal Society), pracownik Paryskiego Obserwatorium Astronomicznego.
Życiorys Huygens zajmował się m.in. probabilistyką, mechaniką klasyczną, optyką, obserwacjami Układu Słonecznego, gwiazd stałych i spekulacjami astrobiologicznymi, a w technice – konstrukcją przyrządów pomiarowych jak zegar wahadłowy czy nowe modele teleskopów i mikroskopów. W mechanice klasycznej zasłużył się dla dynamiki – podał wzór na siłę dośrodkową, okres wahadła o małej amplitudzie i zaobserwował zjawisko synchronizacji wahadełJonatan Pena Ramirez, Henk Nijmeijer, The secret of the synchronized pendulums, „Physics World”, 21 stycznia 2020 (ang.) [dostęp 2021-07-12].. W optyce opracował prototyp falowej teorii światła – długo odrzucanej przez autorytet Newtona, zaakceptowanej dopiero w XIX w. dzięki pracom Younga i Fresnela. Huygens stosował w swoim modelu zasadę nazwaną jego nazwiskiem – wyjaśniając podstawy optyki geometrycznej jak odbicie i załamanie światła, a także zjawiska nowe w jego czasach: dyfrakcję odkrytą przez Grimaldiego i dwójłomność opisaną przez Bartholina.