Stanisław Zborowski (ur. jako Stanisław Zub; 4 lipca 1915 w Jedliczu, zm. 12 czerwca 1994 w Izdebkach) – polski ksiądz rzymskokatolicki, w diecezji przemyskiej, więziony przez władze komunistyczne.
Życiorys Stanisław Zub urodził się 4 lipca 1915 roku w Jedliczu, jako syn Piotra i Weroniki Sitnik. Szkołę powszechną ukończył w Jedliczu. W latach 1930–1935 kształcił się w gimnazjum w Krośnie i gimnazjum w Jaśle. W 1935 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Ze względu na działania wojenne, święcenia kapłańskie w trybie przyśpieszonym przyjął 10 września 1939 rokuRocznik Diecezji przemyskiej na rok 1952 (s. 190) [dostęp 2023-12-08] z rąk bpa Franciszka Bardy].
Przez pewien czas ukrywał się w Jedliczu. W 1940 roku był wikariuszem w parafii Jaćmierz, w latach 1940–1942 w parafii Korczyna, a w latach 1942–1946 w parafii Gniewczyna. W czasie wojny wspomagał finansowo ukrywanie Żydów u rodziny w Jedliczu. W Gniewczynie Łańcuckiej włączył się w działalność niepodległościową, jako kapelan żołnierzy placówki ZWZ-AK Tryńcza o pseudonimie „Spez”. Po wojnie współpracował z poakowskim oddziałem partyzantów Jana Totha „Mewy”.