Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego nadała nową nazwę grzybniczka cienkotrzonowa.
Morfologia Kapelusz Średnica 0,3–0,7(–1) cm, początkowo wypukły, potem spłaszczony, zwykle z nieco wklęsłym środkiem i garbkiem. Powierzchnia gładka, matowa, beżowoszara, czasami z żółtawym odcieniem. Brzeg prosty, cienki, równy, prześwitujący od blaszek aż do garbka. Blaszki W liczbie 9–12, dość szerokie, zbiegające, rzadkie, rozwidlone, szarobiałe. Trzon Wysokość 2–5 cm, grubość 0,1 cm, nitkowaty, cylindryczny, elastyczny. Powierzchnia szarobiała z rzadkimi, białymi włoskami. Miąższ Bardzo cienki, bez zapachu i bez smaku. Cechy mikroskopowe Podstawki dwuzarodnikowe. Bazydiospory 8,5–10,5 × 4–5,5, elipsoidalne, nieamyloidalne. Cheilocystydy 15–45 × 5–8 µm, cylindryczne do nieco baryłkowatych.
Występowanie i siedlisko Gatunek kosmopolityczny występujący na wszystkich kontynentach, podano jego stanowisko nawet na Antarktydzie. W Polsce podano liczne stanowiska.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje na torfowiskach i w lasach nad brzegami rzek, także w parkach i ogrodach, na zacienionych miejscach, na próchniejącym, leżącym na ziemi drewnie, zwłaszcza olszy, jesionu, wierzby i wiązu. Owocniki od maja do listopada.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Porotheleaceae