W połowie czerwca do wyprawy dołączył książę pomorski Bogusław IX, wspierany przez miasto Stargard i kilku innych pomorskich szlachciców. Sierotki i ich polscy sojusznicy wkroczyli następnie na terytorium zakonu krzyżackiego, skierowali się do Schlochau (Człuchów) i natychmiast wraz z główną armią polską dowodzoną przez Mikołaja z Michałowa oblegli 6 lipca potężną twierdzę zakonną w Konitz (Chojnice). Oblężenie dobrze ufortyfikowanej i zaopatrzonej twierdzy dowodzonej przez Erazma Fischborna trwało sześć tygodni. Husyci nie mogli używać ciężkiej broni palnej, której nie zabrali ze sobą na wyprawę podczas zdobywania miasta. Odparty atak i problemy z zaopatrzeniem zasiały niezgodę wśród dowódców wojsk oblężniczych. Jan Čapek z Sán nie zgodził się ze stanowiskiem polskich dowódców wojskowych, domagających się bezwarunkowego zdobycia miasta i zalecił podjęcie rokowań z dowódcą garnizonu Fischbornem. Jednak polscy dowódcy wymusili atak, który przeprowadzony przez Polaków i husytów 22 lipca, został z łatwością odparty przez obrońców. Podczas tego ataku wielu napastników wpadło w bagna, a kilku z nich uratowali dopiero obrońcy Chojnic, wymieniając ich za swoich.