Żwirki i Wigury 3, 3a) – z 1898 roku w stylu historyzmu; jest to obiekt murowany z cegły, czterokondygnacyjny z poddaszem, zwieńczony dachem pulpitowym z mansardową połacią z lukarnami od strony ulicy; fasada na parterze jest boniowana, w osi środkowej znajduje się zdobiony portal z panoplią, na wyższych piętrach fasada obłożona jest ceglaną okładziną, oś środkowa podkreślona jest pseudoryzalitem, a dwie skrajne osie ujęte są balkonami, Kamienica (ul. Żwirki i Wigury 4) – z początku XX wieku w stylu modernizmu; jest to obiekt murowany z cegły i tynkowany, czterokondygnacyjny, zwieńczony dachem dwuspadowym; kamienica posiada wykusz oraz szczyt, Kamienica (ul. Żwirki i Wigury 5 / M. Drzymały 14) – z 1903 roku w stylu historyzmu; jest to obiekt murowany z cegły, czterokondygnacyjny z poddaszem, zwieńczony dachem dwuspadowym kalenicowym z lukarnami; posiada boniowany parter, na piętrach znajduje się okładzina ceglana z poziomymi pasami tynku, narożnik wraz z sąsiednimi osiami jest tynkowany i zwieńczony krenelażowym szczytem, a poza tym na elewacjach budynku znajdują się takie detale, jak tynkowane obramienia czy balkony, Kamienica (ul. Żwirki i Wigury 6 / M.