W 1935 roku ulica Żwirki i Wigury znajdowała się w granicach dzielnicy I (Centrum). Budynki przy ulicy miały różnych właścicieli i były one zamieszkane przez rodziny osób różnej profesji, w dużej części urzędników. W wielu z nich mieściły się siedziby niewielkich firm, sklepy czy punkty usługowe. Pod nr. 3 funkcjonowała wówczas pracownia sukien, pod nr. 7 skład papieru, pod nr. 9 skład spożywczy, pod nr. 11 piekarnia, pod nr. 15 skład nabiału, pod nr. 17 pracownia obuwia, a pod nr. 19 skład fryzjerski. W latach międzywojennych przy ulicy Żwirki i Wigury 28 mieścił się Komisariat II Miejskiej i Powiatowej Komendy Policji.
W czasie niemieckiej okupacji w latach 1939–1945 ulica ponownie nosiła nazwę Grünstrasse. W tym czasie pod nr. 17 swoją placówkę miał niemiecki urząd skarbowy – . W 1945 roku przywrócono ulicy poprzednią polską nazwę – ulica Żwirki i Wigury.