Jan Jankowski (ur. 9 czerwca 1899 w Trlągu, zm. 5 marca 1943) – podpułkownik nawigator Wojska Polskiego, dowódca dywizjonu 305.
Życiorys W 1915 r. wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, był kierownikiem drużyny harcerskiej. Został 7 października 1916 r. powołany do odbycia służby w armii niemieckiej. Służył w 68. pułku piechoty, następnie został przydzielony do 20 pułku artylerii polowej. 11 czerwca 1917 r. został skierowany do 71. pułku piechoty i w składzie tej jednostki walczył na froncie zachodnim. Został ciężko ranny, powrócił w rodzinne strony na rekonwalescencję. Przyłączył się do oddziałów powstańców wielkopolskich, wziął udział w walkach o Strzałkowo i Witkowo.
Zgłosił się do odrodzonego Wojska polskiego, został przydzielony do 29. pułku piechoty, w jego składzie walczył podczas wojny polsko–bolszewickiej na froncie wołyńskim i litewsko-białoruskim. 15 lutego 1920 r. został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. W lipcu został przeniesiony do Centralnej Szkoły Podoficerów Piechoty w Biedrusku. 1 listopada mianowany podporucznikiem, 1 września 1921 r. został przeniesiony do 57. pułku piechoty. Następnie został przeniesiony do 18. pułku piechoty, 15 lutego 1923 r. został awansowany na stopień porucznika.