Michał Konarski (zm. 28 maja 1641), polski duchowny katolicki, cysters, opat klasztoru w Oliwie.
Był synem Feliksa Konarskiego i Eufrozyny z Sokołowskich, bratem Anny (wydanej za Jerzego Konopackiego), bratankiem opata oliwskiego Dawida Konarskiego.
Był absolwentem kolegium jezuitów w Braniewie. W 1621, za zgodą króla Zygmunta III Wazy inny ze stryjów, Stanisław, nie posiadający potomstwa, odstąpił mu starostwo mitawskie. 1626–1629 służył w wojsku kwarcianym hetmana polnego Stanisława Koniecpolskiego w czasie wojny ze Szwecją. Zadłużony, licząc na uzyskanie wysokiego stanowiska, 17 maja 1630 wstąpił do klasztoru w Oliwie, przekazując starostwo mitawskie mężowi swojej siostry, Jerzemu Konopackiemu.
23 maja 1630 rozpoczął nowicjat, 17 maja 1631 złożył śluby zakonne, 10 czerwca 1634 w Oliwie otrzymał święcenia subdiakonatu, 28 października tego roku odebrał we Włocławku od biskupa Macieja Łubieńskiego święcenia diakonatu. Święcenia kapłańskie otrzymał także we Włocławku 9 września 1636. Mszę prymicyjną odprawił 8 grudnia 1636 w kościele oliwskim.