Witold Jander (ur. 15 grudnia 1913 w Poznaniu, zm. 25 października 1942 w Torquay) – podporucznik pilot Wojska Polskiego, żołnierz Polskich Sił Powietrznych, uczestnik walk w Afryce, odznaczony Krzyżem Walecznych.
Życiorys Syn Teodora i Bronisławy. Ukończył gimnazjum w Poznaniu i po maturze zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. Odbył kurs unitarny w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty i w 1935 r. przyjęty został przyjęty do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie. Zdecydował się na kontynuowanie nauki, w związku z czym został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa na drugi rok X promocji. Naukę ukończył z 35. lokatą jako podporucznik pilot ze specjalnością myśliwską. Otrzymał przydział do 4. pułku lotniczego, gdzie służył do listopada 1938 r. Następnie został skierowany do Szkoły Pilotażu w Grudziądzu. Do jego zadań należało szkolenie uczniów SPL oraz Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Po wybuchu II wojny światowej wszedł w skład klucza myśliwskiego strzegącego lotniska w Ułężu. Wykonał jeden lot bojowy na przechwycenie bombowców Luftwaffe atakujących Dęblin.