Jadwiga Dziubińska (ur. 10 września 1874 w Warszawie, zm. 28 stycznia 1937 tamże) – polska działaczka ruchu ludowego, posłanka na Sejm Ustawodawczy (1919–1922), autorka nowatorskich programów pedagogicznych. Założyła szkoły rolnicze, m.in. w Sokołówku, Pszczelinie k. Brwinowa, Kruszynku i Starym Brześciu.
Życiorys Młodość i edukacja Urodziła się w Warszawie 10 września 1874 w zamożnej rodzinie inteligenckiej. Ojciec – Apolinary Dziubiński – był głównym księgowym Banku Przemysłowców Warszawskich. Zarabiał dużo, dostarczał środków finansowych na prowadzony przez żonę „otwarty dom”. Matka – Zofia z Grynwaldów – zajmowała się wychowaniem sześciorga dzieci. Rodzice stworzyli idealne warunki do pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego dzieci. Jednakowo dbali o edukację oraz wychowanie chłopców i dziewcząt. Jadwiga Dziubińska początkowo uczyła się w domu, później pobierała lekcje w szkole średniej na pensji Henryki Czarnockiej, po ukończeniu której rozpoczęła studia wyższe w tajnej uczelni, nazywanej Uniwersytetem Latającym. W latach 1891–1894 studiowała jednocześnie nauki biologiczne, społeczno-pedagogiczne i historyczno-literackie.