Morfologia left|thumb|San Francisco Reserve – Darien, Panama Złotopiór wielki mierzy od 25 do 30 cm długości i waży od 57 do 76 g. Jak wskazuje jego nazwa, jest to największy gatunek złotopióra, znacznie większy i cięższy niż jakikolwiek inny gatunek z tej rodziny. Dorosły samiec ma podbródek, policzki i górną część ciała w jaskrawo metalicznej zieleni ze złotymi tonami, z niebieskawym odcieniem na podbródku, czole i ogonie oraz purpurowo-miedzianym na grzbiecie. Dolna część gardła jest biała, a reszta dolnych partii ciała ma głęboki, rudawy kolor. Lotki są czarne, ogon jest niebiesko-czarny, poniżej dzioba znajduje się czarna plama, a nogi są ciemnego koloru. Samica przypomina samca, ale nie ma białej plamy na gardle. Jak wszyscy członkowie rzędu dzięciołowych, złotopióry i ich krewni mają stopy zygodaktyliczne, z dwoma palcami skierowanymi do przodu i dwoma do tyłu. Złotopióry wyewoluowały z tym układem palców, co pomaga im chwytać gałęzie podczas polowania na drzewach. Ponieważ 13 z 17 gatunków rodziny Galbulidae należy do supergatunków, badacz J. Haffer wnioskuje, że złotopióry przeszły stosunkowo niedawną plejstoceńską radiację. Uważa się, że wywodzą się z regionu Amazonii, gdzie są najczęściej spotykane, i rozprzestrzeniły się na inne części Ameryki Środkowej i Południowej.