Wędrzyn (A, Lorbiecki, M. Wałdoch: Chojnice 1939, Warszawa: Bellona, 2014, s. 75, .) – kolonia w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin.
Jest to osiedle wojskowe położone przy drodze wojewódzkiej nr 137. Na terenie osiedla znajdują się trzy jednostki wojska polskiego: 17 Brygada Zmechanizowana, 45 Wojskowy Oddział Gospodarczy oraz Komenda Poligonu zarządzająca Ośrodkiem Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych w Wędrzynie. Osiedle leży na trasie linii kolejowej nr 364.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Miejscowość ta w latach powojennych oznaczana była na mapach jako Modlęcin lub nie była w ogóle zaznaczana.
Historia Po raz pierwszy wieś wymieniona została 21 lutego 1322 roku, kiedy książę głogowski Henryk II nadał joannitom Sulęcin wraz z sześcioma wsiami, w tym Wanderin. Wieś położona była na średniowiecznym szlaku handlowym z Frankfurtu przez Międzyrzecz do Poznania. W latach 1890–1892 3,5 km na północny wschód od Wędrzyna zbudowano stację kolejową. W latach trzydziestych na południe od wsi wybudowano poligon wojskowy Truppenübungsplatz Wandern. Jego powierzchnia wynosiła 10 335,14 hektarów, z czego 863 hektary zajmowały lasy. W latach 70.