– zob.:Jan Parandowski: Bolszewizm i bolszewicy w Rosji, „drugie wydanie polskie”, Puls Publications Ltd., Londyn, 1996, op.cit., s. 105. była w rzeczywistości oligarchią posługującą się terrorem i że przejęła ona od carskiego rządu „wszystkie formy absolutyzmu” – dodając „okrucieństwa jakobińskie i Komuny Paryskiej”. Ilustracją tego stylu sprawowania władzy – jak to podano w książce – była w 1918 roku organizacja wyborów, w których, według autora – „na niebolszewików nie można było głosować po prostu pod groźbą śmierci.”Jan Parandowski: Bolszewizm i bolszewicy w Rosji, „drugie wydanie polskie”, Puls Publications Ltd., Londyn, 1996, op.cit., s. 105–106.. Innym przykładem terroru był „rozkaz wydany urzędnikom”, uczestniczenia w manifestacji pierwszomajowej. Wyrazem terroru była w szczególności Komisja nadzwyczajna, w której kierowniczą rolę – według danych zawartych w książce – odgrywał wówczas Uricki – Komisarz ludowy spraw wewnętrznych i prezes tejże Komisji. Autor nie wymienił Dzierżyńskiego. Pisząc, że „panowanie bolszewików było panowaniem mniejszości” – zwracał Parandowski uwagę na powszechny rozkład moralny systemu bolszewickiego (w tym także rozkład sądownictwa), upadek życia umysłowego, nauki, kultury i sztuki. (Teza bolszewików brzmiała, że pracownicy tych dziedzin – to „bezużyteczne pasożyty”).