Slovinzische Grammatik () – gramatyka opisowa etnolektu słowińskiego, napisana przez dr. Friedricha Lorentza na podstawie badań terenowych w latach 1896–1903. Było to pierwsze z cyklu opracowań etnolektu słowińskiego Lorentza, poprzedzające Slovinzische Texte z 1905 i dwutomowy Slovinzisches Wörterbuch z 1908–1912. Książki nie przetłumaczono na język polski, ale znaczne jej fragmenty zostały inkorporowane do trzytomowej Gramatyki pomorskiej wydanej w latach 1927–1937.

Struktura Slovinzische Grammatik została napisana z perspektywy deskryptywistycznej i skupia się na słowińskiej fonetyce i fonologii oraz fleksji – opracowanie słowotwórstwa i składni zamieszczono w opublikowanej później Kaschubische Grammatik (1911). Zawiera także krótki opis historycznej fonologii gwary kabackiej. Swój wywód rozpoczyna Lorentz od omówienia geograficznego rozmieszczenia użytkowników słowińszczyzny oraz rozróżnienia między gwarami wschodnimi a zachodnimi, przechodząc do ustalenia pozycji słowińszczyzny wśród innych języków słowiańskich i wpływu na nią innych języków. Przedstawia także inne do tej pory napisane dzieła na temat tego etnolektu.