Józef Jakac (ur. 25 listopada 1911 w Pyskowicach, zm. 29 maja 1995) – śląski organista, kompozytor i pedagog działający na Górnym Śląsku w Archidiecezji Katowickiej.

Życiorys Urodził się 25 listopada 1911 roku w Pyskowicach w pobliżu Gliwic. W młodości szybko przeprowadził się z rodzicami Augustynem i Marią do Bytomia–Łagiewnik. Uczęszczał do szkoły muzycznej, gdzie nauczył się grać na skrzypcach. Następnie w latach 1925–1936 uczęszczał do Instytutu Muzycznego w Krakowie, a w 1937 roku uzyskał patent organisty w Śląskiej Szkole Muzycznej im. Józefa Elsnera w Katowicach pod kierunkiem profesora Stefana Ślązaka.

W latach 1930–1995 był organistą w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach. W międzyczasie przejął prowadzenie chóru prokatedralnego „Świętej Cecylii” – prowadził go przez 60 lat współpracując z orkiestrami, a także z innymi zespołami m.in. solistami z Opery Śląskiej i muzykami Filharmonii Śląskiej. Od 1952 roku również prowadził michałkowicki chór „Chopin” przez kilka lat. Wykładał wychowanie muzyczne w Gimnazjum św. Jacka oraz Niższym Seminarium Duchownym w Katowicach. W 1963 roku bp Herbert Bednorz mianował go członkiem Komisji do Spraw Muzyki Sakralnej Diecezji Katowickiej.