Po śmierci ojca na początku 1919 roku Pamela i jej matka znalazły się w trudnej sytuacji finansowej, co uniemożliwiło Pameli podjęcie studiów.

Powieść Pameli Hinkson The end of all dreams (1923), opisuje upadek „wielkiego domu” w czasach rewolucyjnych wstrząsów w Irlandii, do tego tematu powróciła w późniejszych dziełach, takich jak The deeply rooted (1935) i The lonely bride (1951). W latach dwudziestych XX wieku napisała wiele powieści dla dziewcząt, a jej powieść Wind from the west (1930) nawiązuje do okresu spędzonego we Francji, gdzie pracowała jako guwernantka.

Śmierć matki w 1931 roku była druzgocącym ciosem, mającym silny wpływ na jej kolejną, najmocniejszą powieść, The ladies' road (1932). Powieść ta, choć nie jest wyraźnie autobiograficzna, zawiera wiele motywów z jej życia. Wydanie amerykańskie w 1946 roku okazało się ogromnym sukcesem.

Podczas drugiej wojny światowej Pamela Hinkson prowadziła wykłady w Ameryce na temat Indii, miała też prelekcje dla żołnierzy brytyjskich i w latach 1946–47 dla lokalnej publiczności w Niemczech. Współpracowała z pismami Observer, Spectator, New Statesman, Manchester Guardian i Time and Tide. Gorąco opowiadała się za prawami kobiet, dobrem zwierząt i utrzymaniem Irlandii Północnej w Wielkiej Brytanii.