Ekologia i występowanie Owady te bytują w ściółce i wśród mchów w górskich lasach. Spotykane są na rzędnych między 1200 a 1800 m n.p.m.
Rodzaj orientalny, znany z Jawy, Sumatry i Borneo.
Taksonomia Kladogram Procirrina wg Shawa i innych (2022) Takson ten wprowadzony został w 1936 roku przez Malcolma Camerona. Autor zaliczył doń dwa gatunki: Neoprocirrus borneensis (Cameron, 1928) Neoprocirrus drescheri Cameron, 1936
Oba pozostają jedynymi znanymi przedstawicielami rodzaju. Cameron nie wybrał jednak w 1936 roku gatunku typowego, przez co nazwa rodzajowa początkowo była nieważna. Wyznaczenia Neoprocirrus drescheri typem nomenklatorycznym rodzaju dokonał dopiero w 1952 roku Richard E. Blackwelder, w związku z czym w świetle przepisów ICZN to jego podaje się jako autora nazwy rodzajowej.
Analizy filogenetyczne Lee Hermana z 2010 roku oraz Josha Jenkinsa Shawa i innych z 2020 roku wskazują na tworzenie przez Neoprocirrus, Procirrus i Paraprocirrus kladu, charakteryzującego się wydłużoną głową i wrzecionowatym ostatnim członem głaszczków szczękowych. Według wyników Hermana Neoprocirrus zajmuje w tym kladzie pozycję siostrzaną dla Paraprocirrus, zaś według wyników Shawa i innych pozycję bazalną w owym kladzie.
Przypisy
Kategoria:Żarlinki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1952 roku